"پوري سلطاني"،مادر كتابداري ايران، نيز به سال هاي دور انجمن و ۱۳۴۵ كه اولين گام ها براي به وجود آمدن انجمن برداشته شده بود اشاره كرد و از اينكه امروز انجمن به جايي رسيده است كه اتحاديه هايي براي نقد و بررسي آن به وجود آمده اند، ابراز خرسندي نمود. ايشان ادامه دادند كه به نظر من انجمن در اين چند سال اخير پيشرفت خوبي داشته و باعث شده كه خيلي ها متوجه شوند كه كتابداري چيست و كتابدار به جايي رسيده است كه مي تواند بدون اينكه در دانشگاه حضور داشته باشد، عضو هيات علمي باشد. با اينكه كميته آموزش انجمن مفهوم واقعي كتابداري را تا شهرستان ها و روستاها برده است، اما در اينكه انجمن نبايد بايستد و به كار خود ادامه دهد، شكي نيست.
نوش آفرين انصاري، عضو شوراي كتاب كودك، خود را يك مادر بزرگ و عضوي از نسل گوتنبرگي خواند و امروز وقتي وارد دانشكده اي مي شوم كه ۳۰ سال از عمر خود را در آن به تدريس مشغول بوده ام، با نسلي روبرو مي شوم كه ديگر مرا نمي شناسند. او از شوراي كتاب كودك به عنوان يك انجمن بزرگ كتابداري ياد كرد و آن را انجمن به شكلي ديگر خواند، انجمني خاص كه استاد رهادوست به كتابداران مي گويد اگر مي خواهيد انجمن داشته باشيد مثل شورا باشيد. ايشان همچنين از عدم حضور در جلسات ماهانه انجمن به دليل تداخل با جلسه هيات مديره شورا اظهار تاسف كرد.
"فاطمه رهادوست" بر مساله شركت درNGOها و انجمن هاي حرفه اي را مطرح كرد و آن را يك وظيفه و جزء پيش فرض ها خواند و از مدير گروه ها و مدرسان كتابداري كه در انجمن شركت نمي كنند گليه كرده و انجمن را ركن رشته دانست.ايشان همچنين تاكيد كرد كه منتقد بودن با مخالف بودن خيلي فرق دارد و خاطر نشان كرد وقتي فرد انجمن را از آن خود مي بيند، نسبت به آن احساس مسئوليت مي كند و دوست دارد كه ايرادهايش برطرف شود و شايد نگاهي مادرانه نسبت به آن داشته باشد.
دكتر خسروي رييس هيات مديره انجمن علمي كتابداري و اطلاع رساني ايران، نقد و مخالفت ،هردو، را مغتنم شمرد و گفت جاي خوشحالي دارد كه بزرگواري با انجمن مخالفت مي كند زيرا بالاخره نظري (مثبت/منفي) دارد. (اگر بامن نبودش هيچ ميلي/چرا جام مرا بشكست ليلي). دكتر خسروي NGOها را مظهر جامعه مدني دانست و گفت اگر بخواهيم عملكرد و بروز و ظهور جامعه مدني را ببينيم، مي توانيم به انجمن هاي آن جامعه نگاهي بياندازيم. اگر انجمني درست شكل گرفته باشد، نشان دهنده وجود جامعه با ثباتي در پشت آن است. متاسفانه نحوه برخورد با انجمن كتابداري برخوردي توده وار بوده است.متاسفانه در جمع ها شور حسيني ما را فرا مي گيرد و تعدادي كانديد مي شويم اما پس از آنكه راي مي آوريم تازه مي فهميم كه چه حركتي انجام داده ايم و از خود مي پرسيم كه حالا چه بايد كرد.اساس انجمن حركتي عقلايي و خرد محور است. ايشان همچنين به خط كشي هاي موجود اشاره كرد و گفت حدود ۳ سال طول كشيد تا انجمن را به ثبت برسانيم و تعيين شد كه انجمن علمي است و وقتي علمي باشد گويي حقوق ديگري ندارد يعني اجازه فعاليت صنفي ندارد، كماينكه اگر صنفي بود، حق فعاليت علمي نداشت!!!ايشان در سخنان خود از كساني گلايه كرد كه وقتي در انجمن راي نياوردند حتي ديگر عضو انجمن هم نشدند.
ابراهيم عمراني نيز بر اين نكته تاكيد كرد كه در كار انجمن هيچ كس براي خودش كار نمي كند و بايد بتوان منيت ها را كنار گذاشت.
جلال حيدر نژاد ، سردبير خبرنامه انجمن، نيز سوالي را كه در مطلب "خبرنامه بي خبر" مطرح كرده بود را دوباره عنوان كرد.
بحث آزاد و سوال و جواب هاي دانشجويان تا ساعت ۱۸ ادامه يافت و جلسه با جمع بندي دكتر خسروي به پايان رسيد.
